ديپلماسی فناوری
 
 
در دیپلماسی علم و فناوری می توان به سه سطح از تعریف اشاره کرد:
 
- فناوری به‌عنوان منبع قدرت برای دیپلماسی: تعاملات علم و فناوری ميان يك كشور با سایر ‏بازيگران بین‌المللی كه در خدمت پيشبرد سياست خارجی آن كشور قرار گيرد؛
 
- ديپلماسی به‌عنوان منبع قدرت برای علم و فناوری: برقراری روابط سياسی ميان ‏يك كشور با ذینفعان بین‌المللی كه زمینه‌ساز تعاملات علم و فناوری گردد؛
 
- استفاده از علم و فناوری برای اهداف ديپلماتيك: علم در راستای شکل‌دهی و حمایت از اهداف سیاست خارجی عمل می‌کند.
 
ظرفیت‌ها و مزیت‌های کشور برای توسعه دیپلماسی فناوری عبارتند از:
 
- برخورداری از استعدادهای داخلی کشور؛
 
- ظرفیت خارجی با ارجحیت منطقه‌ای.
 
برخی ازفعالیت‌ها و اقدامات انجام شده در حوزه دیپلماسی فناوری عبارتند از:
 
- برگزاری نمایشگاه بین‌المللی فناوری و نوآوری (INOTEX)؛
 
- برگزاری نمایشگاه فناوری‌های برتر ایران در کشورهای همسایه؛
 
- برگزاری کارگاه بین‌المللی دیپلماسی علم و فناوری برای کشورهای درحال توسعه؛
 
- برگزاری چندین کارگاه‌ آموزشی دیپلماسی علم و فناوری؛
 
- افزایش تعاملات فناورانه میان روسای جمهوری با اهدای هدایای فناورانه.